Portret van Daniël Chantepie de la Saussaye (Den Haag, 10 december 1818 – Groningen, 13 februari 1874), Nederlands theoloog en predikant, “vader van de ethische theologie” binnen de Nederlandse Hervormde Kerk. Predikant te Leeuwarden (1842), Leiden (1848) en Rotterdam (1862–1872); vanaf 1872 hoogleraar te Groningen. Vervaardigd door G. Hoogwinkel jr., Photographe, 56 Hoogstraat, Rotterdam — passend bij zijn Rotterdamse predikantsperiode.
Portret van Johannes van Vloten (Kampen, 18 januari 1818 – Haarlem, 21 september 1883), Nederlands geleerde, letterkundige en filosoof. Van 1855 tot 1867 hoogleraar in de Nederlandse taal-, letter- en geschiedkunde aan het Athenaeum te Deventer; in 1867 ontslagen wegens zijn radicale vrijdenkerspropaganda. Geldt als herontdekker van het werk van Spinoza en als een van de grondleggers van het modern humanisme in Nederland. Voorkant door hemzelf gesigneerd; naam en jaartallen op de achterkant bijgeschreven. Vervaardigd door F.W.H. Deutmann, Photographe, Kamperstraat, Zwolle.
Portret van Arend Ludolf van Hasselt (Groningen, 6 januari 1848 – Oosterbeek, 29 september 1909), botanicus, etnoloog en taalkundige. Nam deel aan belangrijke negentiende-eeuwse expedities naar Sumatra en droeg bij aan de etnografische, taalkundige en botanische kennis van Midden-Sumatra. Later hoogleraar in de land- en volkenkunde van Nederlands-Indië te Delft. Naam bijgeschreven op de achterkant; de voorkant is door hem gesigneerd met “Ter vriendschappelijke herinnering”. Vervaardigd door F.G. Hameter, Hofphotograaf van H.M. de Koningin der Nederlanden, Leiden.
Familieportret rond het echtpaar Combertus Pieter Burger (1825–1908) en Maria Agnes Haasloop Werner (1825–1881), gemaakt bij hoffotograaf Th. M. Staas te Leeuwarden. Combertus Pieter Burger promoveerde in 1851 te Leiden tot doctor in de natuurwetenschappen en was achtereenvolgens leraar en lector in Elburg, Gouda, Zutphen en Delft, hoogleraar aan de Polytechnische School (1864–1867) en van 1867 tot 1892 directeur van de Rijks Hoogere Burgerschool te Leeuwarden, waar hij zijn hoogleraarstitel behield. Hij gold als een gezaghebbend pedagoog, was meermaals voorzitter (en later erelid) van de Vereeniging van leeraren bij het M.O. en publiceerde onder meer de veelgebruikte Gronden der wiskundige aardrijkskunde. Nog op tachtigjarige leeftijd nam hij het initiatief tot een onderzoek naar onderwijs aan achterlijke kinderen. Het paar kreeg tussen 1853 en 1869 twaalf kinderen: Dionijs (1853–1875), Herman Gottfried (1855–1860), Huibert (1856–1946), Combertus Pieter jr. (1858–1936), Karel (1859–1949), Adriaan (1862–1937), Antonia Jakoba (1867–1933) en Wilhelmina Louise Petronella (1869–1900) behoorden daartoe. Na het overlijden van zijn vrouw hertrouwde Burger in 1883 met Maria Louise Suringar.
Deze cdv toont niet zomaar een onbekende: het is Pieter Harting (Rotterdam, 27 februari 1812 – Amersfoort, 3 december 1885), hoogleraar aan de Universiteit Utrecht en veelzijdig natuurwetenschapper — bioloog, arts, farmacoloog, wiskundige, methodoloog en hydroloog. Hij is vooral bekend om zijn biologische werk, zijn verbeterde ontwerpen van microscopen en zijn studies naar de ondergrond van West- en Midden-Nederland; ook was hij een van de eerste Nederlandse aanhangers van Darwins evolutietheorie. De kaart is eigenhandig gesigneerd ‘P. Harting 1876′ — destijds gebruikelijk voor verzamel-cdv’s van bekende tijdgenoten.
Anthonia Jacoba Ockerscau (Rotterdam, 7 mei 1821 – Amersfoort, 10 september 1878) en haar man Dionijs (Jr) Burger (Rotterdam, 4 februari 1820 – Amersfoort, 31 oktober 1891). Dionijs Jr Burger was classicus en filosoof, vertaler van de Ethica van Spinoza en rector aan het gymnasium te Amersfoort (zie ook zijn eigen portret in deze collectie).
Dionijs (Jr) Burger (Rotterdam, 4 februari 1820 – Amersfoort, 31 oktober 1891) was classicus en filosoof, vertaler van de Ethica van Spinoza en van 1857 tot 1886 rector aan de Latijnse school (het gymnasium) te Amersfoort. Een tijdgenoot schreef over hem: “Plato bleef hem het meest bezighouden, doch in de gehele geschiedenis en het geestelijk leven van de oudheid was hij thuis en een gids voor velen. Ook legde hij zich nog toe op het Nieuw-Grieksch, wat hem het ereldmaatschap bezorgde van den letterkundigen kring Byron te Athene.” Na zijn pensionering in 1886 bleef hij als ambteloos burger in Amersfoort wonen.
Christophorus Henricus Diedericus Buys Ballot (Kloetinge, 10 oktober 1817 – Utrecht, 3 februari 1890) was hoogleraar aan de Universiteit Utrecht en een van de oprichters van het Koninklijk Nederlands Meteorologisch Instituut (KNMI) in 1854. Hij is vooral bekend van de naar hem genoemde ‘Wet van Buys Ballot’, over het verband tussen windrichting en luchtdruk.
Deze carte de visite is vervaardigd door Atelier Fock in Utrecht, het atelier van fotograaf Arnold Nelius Marinus Johannes Fock (1846–1901), die van circa 1867 tot 1901 in Utrecht werkzaam was. Een exact opnamejaar is niet bekend; op de achterkant staat de naam handgeschreven.
