Over dit stuk
Andreas Ignatius Schaepman (Zwolle, 4 september 1815 – Utrecht, 19 september 1882) werd in 1838 tot priester gewijd en was achtereenvolgens kapelaan te Zwolle, pastoor te Assen en te Zwolle, president van het grootseminarie Rijsenburg (1857), vicaris-generaal (1858) en deken van Utrecht (1860). In 1868 werd hij aartsbisschop van Utrecht. Hij bevorderde het katholiek onderwijs en de liturgische vernieuwing — hij richtte de Sint-Gregoriusvereniging voor het kerkelijk gezang op — steunde de neogotische kerkbouw, stichtte in 1873 de congregatie van de Fraters van Utrecht en nam deel aan het Eerste Vaticaans Concilie. Hij was een oudoom van de priester-politicus Herman Schaepman. Vervaardigd door Georges, Statuaire Photographe, Utrecht. Naam en jaartallen staan met potlood op de achterkant.
Bekijk de foto's


Klik op de foto om in te zoomen · gebruik de pijltjestoetsen
In collectie
Zie ook
Georges: jonge priester aan een tafel, Utrecht ca. 1885
Onbekend: groep seminaristen, familie Mutsaers, ca. 1885
J.H. Kramer: man in kostuum, Utrecht ca. 1880
J.H. Kramer: Henricus Heijmans, Utrecht ca. 1881
F. Kaijser: onbekende vrouw, Utrecht/Zwolle ca. 1878
Albert Lüssow: meisje familie Harte met tennisracket, Utrecht ca. 1885