Een jonge priester, gezeten aan een tafel met boeken. Vervaardigd door Georges, Utrecht — zelfde atelier als het portret van aartsbisschop Schaepman in deze collectie. Naam niet bekend.
Andreas Ignatius Schaepman (Zwolle, 4 september 1815 – Utrecht, 19 september 1882) werd in 1838 tot priester gewijd en was achtereenvolgens kapelaan te Zwolle, pastoor te Assen en te Zwolle, president van het grootseminarie Rijsenburg (1857), vicaris-generaal (1858) en deken van Utrecht (1860). In 1868 werd hij aartsbisschop van Utrecht. Hij bevorderde het katholiek onderwijs en de liturgische vernieuwing — hij richtte de Sint-Gregoriusvereniging voor het kerkelijk gezang op — steunde de neogotische kerkbouw, stichtte in 1873 de congregatie van de Fraters van Utrecht en nam deel aan het Eerste Vaticaans Concilie. Hij was een oudoom van de priester-politicus Herman Schaepman. Vervaardigd door Georges, Statuaire Photographe, Utrecht. Naam en jaartallen staan met potlood op de achterkant.
